|
 de Filmkrant 
Hasta la Vista! zou een simpele klucht zijn geweest als onder de humor de tragiek van gehandicapten niet voelbaar zou zijn. Zonder er de nadruk op te leggen, laat de film de kijker voelen hoe het is om volledig afhankelijk van anderen te zijn |
| Jos van der Burg, 24-11-2011 |
|
 NeerlandsFilmdoek.nl
De emotionele reis die de makers voor ogen hadden, met de gebruikelijke lach en een traan, komt dan ook nauwelijks uit de verf. Daar zijn deze drie jongens te vervelend voor.
|
| Fabian Melchers, 24-11-2011 |
|
Cinema.nl
Dat einde is sowieso niet het sterkste punt van de film. Maar dat is wel weer passend in een roadmovie, waarin het nooit gaat om de bestemming, maar om de weg ernaartoe |
| Gerhard Busch, 24-11-2011 |
|
de Volkskrant
Hasta la Vista is sympathiek, maar te braaf om veel indruk te maken. |
| Pauline Kleijer, 24-11-2011 |
|
|
|
FilmTotaal
Hij is in elke denkbare discipline waarachtig. Zoals alleen de Belgen dat kunnen.
|
| Arjan Welles, 24-11-2011 |
|
Het Parool
Terwijl de lachkant van de tragikomedie prima gedoseerd is, schiet Enthoven met de tranen nog wel eens een beetje door naar sentimentele manipulatie. Gelukkig weten ook hier de prima aan elkaar gewaagde acteurs te voorkomen dat balans doorslaat van sympathiek naar klef. |
| Fritz de Jong, 24-11-2011 |
|
Veronica Magazine
Het is niet lachen om, maar met de drie, die met hun eigen vooroordelen en gebreken neergezet worden als volwaardige mensen. |
| Ruben van Eijl, 24-11-2011 |
|
|
|
